به گزارش آفتاب نیوز،آفتاب: ضایعه درگذشت
استاد گرانقدر علم و اخلاق «دکتر رحمت ا... صدیق سروستانی» را به جامعه علمی کشور
تسلیت عرض مینمائیم.
دکتر سید رضا صالحی –معاون پژوهشهای فرهنگی
اجتماعی مرکز تحقیقات استراتژیک مراسم تشییع پیکر مرحوم دکتر
رحمت ا... صدیق سروستانی روز دوشنبه 9/2/92 ساعت 9 صبح از مقابل دانشکده علوم
اجتماعی دانشگاه تهران واقع در بزرگراه جلال آل احمدـ جنب بيمارستان شريعتي،
برگزار میگردد.
درگذشت دکتر صدیق ضایعه بزرگی به مجموعه جامعه شناسی بود.بنده هم مثل همه کسانیکه افتخار شاگردی ایشان را داشتند از ایشان بهره زیادی بردم.روحش شاد و یادش گرامی
رسانه های ما به خاطر یک هنرمند بی ارزشی که به خاگر مصرف بیش از اندازه مواد سنگ کوب می کنه یه هفته عزای عمومی راه می ندازن،همه جا رو و هم پر می کنن که وای وای هنرمند متعه رواز دست دادیم بعد هم الکی میگن که اعضاشم اهدا کردن.اما یه استادی که تمام عمرشو واسه ی پرورش آدمای جامعه اش گذاشته و اینهمه تالیفات ارزشمند داشته رو به راحتی کنار می زارن.راستی چرا؟
بنده به عنوان یکی از دانشجویان پرفسور صدیق سروستانی هم در دوره کارشناسی و هم دوره ارشد بر خود لازم می دانم که درگذشت این استاد بزرگوار را به جامعه دانشگاهی و خانواده علوم اجتماعی تسلیت بگویم. امیدوارم خدواند به خانواده محترم ایشان و بازماندگان آن مرحوم صبر و بردباری عطا کند. روحش شاد و یادش گرامی.
افتخار شاگردی ایشان را داشتم؛ سخت گیریهایش نیز به ملاحت خنده هایش بود,
نه من و نه هیچ کس دیگر قدر ایشان را ندانستیم و رفت. کتاب تاریخ باز هم صفحه تکراری خود را نشان می دهد.
و اکنون پشیمانیم از این قدر نشناسی ، تعزیه خوان و وا اسفا گو؛
اینست روحیه ایرانی ما
بنده علی میرزامحمدی دانشجوی دکتری جامعه شناسی از شاگردان پروفسور صدیق سروستانی درگذشت غریبانه این استاد را به جامعه علمی و روشنفکران ایران تسلیت می گویم.
کتاب اخیر بنده به این بزرگ استاد تقدیم شده بود.
همنام اسمشان صدیق بودند.روح بلندی داشتند.مرا بسیار تشویق نمودند.معلم اخلاقم بودند.هرگز از یاد و خاطرمان نخواهند رفت.
اینجانب بعنوان یکی از شاگردان کوچک ایشان درگذشت وی را به جامعه علمی کشور بویژه اجتماع علمی دانش آموختگان علوم اجتماعی تسلیت عرض می کنم ویژگی برجسته ایشان بها دادن به نیروهای جوان در انجام تحقیقات اجتماعی و اعتراض به منش تیول داری برخی استادان در در انحصار قرار دادن امتیازات علمی و پژوهشی در قالب اجرای طرحهای پژوهشی، چاپ مقالات و..بود.من باب مثال:مقاله رساله دکتری ام در کنفرانسی(2009) در دانشگاه اوتاگو نیوزلند پذیرفته شد ایشان با وجود اینکه امکان شرکت برایشان فراهم بود(حتی کارهای اولیه گرفتن ویزا را برایشان انجام داده بودم) اما چون رفتن به کنفرانس برایم امکانپذیر نبود حاضر به رفتن به کنفرانس(با گرنت دانشگاه) نشدند و گفتند که این حق دانشجوست اگر شما نمی توانید بروید من به خودم اجازه رفتن نمی دهم. این بزرگ منشی ایشان همیشه به یادم خواهد ماند. روحش شاد یادش گرامی باد.
معلم هستم و از دانشجويان دكتر صديق بودم وبه شاگردي چنين استادي بسيار افتخار مي كنم. استادي كه به سرمايه اجتماعي و روابط انساني خيلي اهميت مي داد و به همين خاطر اتاق استاد هميشه به روي دانشجويان باز بود. در گذشت استاد را به خانواده محترم ايشان و جامعه علمي تسليت مي گويم. خدا رحمت كند رحمت اله صديق سروستاني كه سخت گيري هايش هم رنگ و بو محبت مي داد
با سلام...واقعا انقدر متاثر هستم که نمیدونم چه باید گفت...مرد بسیار بزرگی رو از دست دادیم..
من به خوبی ایشون رو از نزدیک میشناختم
فقط در یک جمله میتونم بگم استاد بسیار غریبانه از پیش ما رفتند..کاش زمان بودن انسانها به خوبی و همه جوره کنارشون باشیم...و تنهاشون نزاریم..نه بعد که دیگه پیشمون نیستند...
به همه تسلیت میگم خصوصا تمامی دانشجوها و شاگردای ایشون ...
بنده فرهنگی هستم واز دانشجویان دکتر صدیق در دانشگاه تهران بودم.استاد باسواد وخوش مشربی بود . متاسفانه مرگ این بزرگان در سکوت خبری رسانه های با بی اغتنایی معنادارمواجه می شود.اساتیدی که عمری را درراه تربیت علمی فرزندان این مرز و بوم صرف می کنندتا اندکی جهل از چهره جامعه بزداینداین گونه غریبانه می روند ودر مقابل آدم هایی که تمام عمرشان را تلاش می کنندتاجهلی برجهل جامعه بیفزایندهنگام مرگ ازآنها چنان یادمی شودکه انگار انیشتن مرده. مرگ این استاد بزرگ را به جامعه دانشگاهی کشور وخانواده آن استاد رحیل تسلیت می گویم.