مجلس با تشکیل وزارت ورزش و جوانان موافقت کرد

الف: جنبه های مثبت، با توجه به اهمیت تربیت بدنی و وجود افراد غیر متخصص در این حوزه بحث تبدیل سازمان ورزش به وزارتخانه از بحثهای جدی بوده و اساتید تربیت بدنی کشور از زمانهای قدیم پیگیر این قضیه بودند، پس اینکه باید وزارتخانه داشته باشیم شکی نیست و از این بابت اقدام قابل تحسین به شمار می رود.
ب؛ جنبه های منفی
1- ادغام سازمان ملی جوانان و سازمان تربیت بدنی هیچ دلیل منطقی ندارد، چرا که ادغام در سازمانهای دولتی در حالتی ایجاد می شود که اولا هدف هایشان مشترک باشد و ثانیا بتوانند منابع خود را به اشتراک گذارند. در شرکتهای تجاری و غیر دولتی هم به این فرایند شبکه سازی گفته می شود و الگوی بسیار مناسبی در محیطهای گسترده می باشد. پس سازمان تربیت بدنی و جوانان یا بایستی در هدفهای خودشان محدودیت ایجاد کنند و یا یکی از سازمانها محو سایه ایجاد شده گردد.
2- انتخاب نام ورزش و جوانان بدون هیچ پشتوانه علمی و استراتژیک به آینده ورزش، به خصوص ورزش همگانی ضربه خواهد زد. از زمانی که بنده در کلاسهای تربیت بدنی بدنی حضور دارم یکی از مهمترین دغدغه اساتید و صاحبنظران این است که ورزش را محدود به گروه خاصی نکنیم. در سالهای اخیر بحثهای خوبی در این زمینه شده است و به نوعی ورزش سالمندان، کودکان، بیماران، گروههای خاص و ... فعال می شد و این حرکت در سطح تهران و شهرهای بزرگ جدی تر بود. حال این سوال پیش می آید که این وزارتخانه ویژه جوانان است؟ و در آینده وزارتخانه های جداگانه ای برای هریک از بخشها تشکیل می‌شود. یا شورای راهبرادی این اقدام با کوچکترین و ابتدائی ترین مفاهیم سازمان و مدیریت(انتخاب نام) آشنا نیستند؟ و برای آینده ورزش تصمیم می‌گیرند. چرا که انتخاب نام همیشه مهم است و ما در واقع اشتباهات گذشته را که ورزش را منحصر جوانان می دانست، به صورت رسمی تکرار می کنیم.
چون فقط 3 دقیقه مهلت داشتم، مطلبم را به پایان می رسانم و امیدوارم هر مخاطبی بتواند این مطالب را پخش کند و در صورت تمایل نظرات خودتان را اضافه و یک نسخه نیز به بنده ارسال فرمائید. البته امیدوارم در ادامه این روند تصمیمات خردمندانه ای صورت گیرد و از علوم مدیریت و تربیت بدنی در کنار هم استفاده شود و هراقدامی با تفکر حساب شده شده ای صورت گیرد.
با تشکر